Servische avonturen

Hier kunt u het over van alles en nog wat hebben.
Plaats reactie
Ötzi
Bromfiets Koning
Bromfiets Koning
Berichten: 4158
Lid geworden op: 06 apr 2009, 22:08
extra info: Ik sponsor oudebrommers.nl
Locatie: Lommel B.

Re: Servische avonturen

Bericht door Ötzi » 08 jun 2021, 18:22

Over de banden
Over de banden wil ik nog wel het één en ander zeggen. Mijn brommer was bij mijn vertrek voorzien van Semperit banden. Aanvankelijk hielden die zich zeer goed: mijn eerste bandenpech had ik pas in het Iranese hoogland, ik was daar in een 10cm lange spijker gereden. In elk geval waren de banden in India zeer dun geworden. Steeds vaker had ik ‘platvoeten’, en na 15.000km was ik genoodzaakt de achterband en na 17.000km ook de voorband te vernieuwen.
Nu had ik Dunlop banden, maar wel van Indisch fabrikaat uit Calcutta. Deze hielden het niet zo lang uit, slechts ongeveer 9000km. In Teheran moest ik weer wisselen, ditmaal waren het Continentals waar ik mee verder reed. Deze set werd wel bijzonder zwaar op de proef gesteld, in de doornbossteppen dicht bij de Somalische grens had ik tot 20 platte banden per dag! Na 12.000km, in Nairobi, Kenia, was het dan zover: hier liet ik de banden met een dikke profielloze laag vulkaniseren, deze hield het tot Leopoldville (Kinshasa, Congo). Daar heb ik dan nogmaals een achterband aangeschaft en uiteindelijk in Tanger nog eens een nieuwe set, waarmee ik dan tot Wenen mee gekomen ben. Uiteindelijk heb ik op mijn hele tocht dus 9 banden gebruikt.

Het verbruik
Het brandstofverbruik wisselde sterk tijdens de reis. Het hing voornamelijk af van de toestand van de wegen, maar ook van de kwaliteit van de benzine. Op normale wegen kon ik met een tankvulling van 5,5ltr. zo ongeveer 320 tot 340km rijden, bij sterke stijgingen, tegenwind en dergelijke maar 290km, onder zeer gunstige omstandigheden reed ik een keer 360km met een tankvulling. Op de zandpistes in de Sahara verbruikte ik tot 4ltr. op 100km, maar daar moest ik ook continu met volgas in de eerste versnelling rijden.
In totaal verbruikte ik op 62.000km rond 1300ltr. benzine, dat komt neer op ongeveer 2,1ltr. op 100km.

Over de ‘Speciale Uitvoering’
Bij mijn aankomst in Wenen wil ik het ook nog kort hebben over de veranderingen die ik aan de brommer heb gedaan: klokje, snelheidsmeter/km-teller, een 50cm lange zijspiegel, een opgelast versterkt middenstuk van de bagagedrager, een aangelaste voorwielbagagedrager, een aangelaste versteviging van de achterdrager, 5 kleine benzinekannetjes, een speciale Afrikaanse 3-tonige hoorn en dubbel sterke handvatten. Om op te zitten gebruikte ik een Semperit schuimgummi zadel, dat uitstekend beviel.
Nog enige korte beschouwingen over de tocht zelf. In de bergen gedroeg de bromfiets zich echt uitstekend, zelden dat ik moest bijtrappen. Overigens menige pas in het onherbergzame hooggebergte van Perzië, Afghanistan of later in Ethiopië waren niet mis: 1500, 2000, ja zelfs over 3000mtr. Eerst omhoog, dan weer naar beneden, steeds weer, steeds weer – berg en dal. De zenuwen tot het uiterste gespannen, onvoorstelbaar. Eerst de brommer zien boven te krijgen, zonder te stoppen, zonder afkoelings-pauzes. Daarna bergaf zonder motor op grintwegen, wat zeg ik, puinwegen en dat soms tot 100km/u.
Natuurlijk ging dat niet zonder ongevallen, dikwijls had ik zware valpartijen.
Later in de doornbossteppe in Afrika, reed ik samen met de Lambrettarijder Michel Brunelat*.
In dit terrein toonde de bromfiets zich de betere, in deze steenwoestenij en in moeras en water. Ik bleef niet vastzitten in de moerassige gedeeltes, zonder panne beklom de brommer al de met doornbos begroeide heuvels.

(*Michel Brunelat, zoon van een industrieel uit Le Havre, was ook een bijzonder moedige wereldreiziger. Toevallig ondernam hij zijn tocht op ongeveer hetzelfde moment als Alex! Hij vertrok in de zomer van 1954 op zijn Lambretta scooter voor een maand vakantie naar Joegoslavië. Hij keerde echter pas terug na 820 dagen en 52.000km! ‘Grosso modo’ bezocht hij veel van dezelfde landen als Alex Waigand. In Joegoslavië sloten ze hem al meteen 5 dagen op omdat hij foto’s had genomen van een Kolchoze (één van de door Stalin geïntroduceerde staatsboerderijen). In Bagdad zetten ze hem gevangen omdat hij foto’s had genomen van gesluierde vrouwen.
Ook Michel had te maken met oneindig veel lekke banden op de route door de doornbossteppen in Eritrea.
Het verhaal gaat dat hij in Afrika eens een onmisbaar onderdeel voor zijn scooter in ivoor liet maken!
Deze onverschrokken jonge kerel (*1927 - †1974) zou deze reis zonder financiële middelen gemaakt hebben.
Hij werkte onderweg en sprokkelde, door de meest uiteenlopende beroepen uit te oefenen, genoeg geld bij elkaar om zijn reis tot een goed einde te brengen).

Nog een kort stukje volgende week en dan is Alex Waigand met en op zijn trouwe HMW Z 1954 weer thuis in Wenen. thumbup
Groet, Ötzi
Bijlagen
Brunelat, Michel 1954.jpg
Brunelat Michel_Lucien.jpg
'Vandaag is de morgen waar je je gisteren nog druk over maakte' drool
Plaats reactie

Terug naar “Koffiehoek”